Gedig: In die skadu van sy vleuels

Die lang pad van die lewe lê nou agtertoe,
die voete is soms swaar, die hande dikwels moeg.
Maar binne hierdie hawe vind die siel sy rus,
waar die Groot Argitek die storms sagkens sus.

U was die Gids wat elke voetstap lankal ken,
wat gehelp het om die loopbaan klaar te wen.
Vanaf die vroeë jeug tot met die grys van haar,
hou U beloftes stand, bly U genade daar.

Hier in die stilte van die herfs se goue gloed,
is elke dag ’n gawe, elke herinnering goed.
Ons leef nie in die vrees van wat die môre bring,
want God hou self die wag, terwyl die harte sing.

Hier stap ons saam as kinders van die Allerhoogste Heer,
en bring vir elke dag se sorg aan Hom die eer.
Geseënd is die ouderdom, ’n heilige gety,
waar ons vir altyd veilig in Sy skadu bly.

[Anoniem]