Vandag se internetgebed vir jou:

Here, U ken my, 

U sien dwarsdeur my, 

of ek sit en of ek opstaan, 

U weet dit,
U ken my gedagtes 

nog voordat hulle by my opkom.
Of ek reis en 

of ek oorbly, 

U bepaal dit, 

U is met al my paaie goed bekend.
Daar is nog nie 'n woord op my tong nie 

of U, Here, weet wat dit gaan wees.
U omsluit my van alle kante, 

U neem my in besit.

Dankie daarvoor.

Amen

Vandag se internetgebed vir jou: Ontvang elke dag met 'n dankbare hart.

Hemelse Vader,
Ons bring vandag ons senior burgers met groot liefde en respek na U toe. Dankie vir hul lewenspad, hul wysheid en alles wat hulle vir ons beteken.
Here, ons bid dat U hulle daagliks sal omring met U vrede en liefde. Waar hulle dalk pyn of swakheid ervaar, bid ons vir genesing en verligting. Beskerm hulle teen eensaamheid en gee hulle 'n diepe wete dat hulle kosbaar en geliefd is.
Vul hul dae met vreugde, goeie gesondheid, en 'n versterkte geloof. Gee hulle die genade om elke dag met 'n dankbare hart te ontvang.
In die Naam van Jesus, Amen.

Vir ma ...

Dis Moedersdag. Ek stap deur my goed versorgde tuin en pluk my mooiste roos - vir my ma. My gedagtes gooi ver draaie tot daar dóér in die bywonershuisie. Ma, by die voetenent van hul bed, knielend, biddend. Die kaalvoetdogtertjie in die verslete nagrokkie wil weet: "Ma, hoekom bid ma so lank?"

Sonder om te aarsel, kom die antwoord: "Vir jou, my kind, want om ongedeerd deur hierdie wrede wêreld te kom en om jou drome verwesenlik te sien, sal jy baie gebed nodig hê."

Vandag, sewentig jaar later, weet ek dat ma se gebede my nog altyd dra. En nou bring ek dié roos en vra dat my ma my moet vergewe vir die talle kere dat ek die pad byster geraak het. Ek is jammer dat ek gevra het vir die laaste tiensjielingnootjie in die "kêsboksie," maar die blink skoentjies met die strikkies was só mooi, Ma! Op sestien was ek seker maar te selfsugtig om op te let hoe verslete ma se skoene was.

Dankie, Ma. Ek bring hierdie roos, al is dit sewentig jaar te laat.

Jo Goodwood

[Hierdie brief het in die negentigjare in 'n tydskrif verskyn en 'n fotostaat daarvan het sy weg na my lessenaar gevind wat ek graag deel.]

Ons kla ...

Ons kla oor grys hare -

'n kankerpasiënt wens sy het hare gehad!

Ons kla oor nuwe skoene -
die kreupele wens hy het voete gehad!

Ons gooi kos weg -
honger mense bid net vir stukkie brood!

Ons baklei en vloek ons geliefdes -
êrens in die lewe sit iemand alleen
en bid vir liefde om oor hulle pad te kom!

Ons ouers irriteer ons soms of ons opinies verskil -
maar êrens in 'n ouetehuis sit ou mense
en bid vir 'n kuiertjie van hul kinders wat hulle weggegooi het!

Ons baklei met ons kinders en ons kinders met ons -
êrens sit 'n ma of 'n kind by 'n graf en ween
en wens net vir nog een dag saam met daardie persoon!

Ons bekommer onsself oor watse geskenk ons gaan kry of koop -
êrens sit n ma en bid dat sy net die Kersfees 'n brood
en 'n bottel aanmaakkoeldrank en miskien n stukkie hoender vir haar kinders kan voorsit!
Wat nog te sê 'n geskenk?

Ons moan oor vet of maer wees -
êrens veg iemand om oorlewing en wag vir 'n orgaan!

Wees dankbaar vir wat jy het,
wie in jou lewe is
en wees tog geduldig
en klaar dinge uit op 'n mooi manier!

Dink oor hoe geseënd jy is
en hoe jy dinge sommer maar net verwag omdat dit jou toekom!
Dis aardse goed en 'n gejaag na wind!

Hartsake en liefde is meer werd
as enige groot duur geskenk of 'n nietige bakleiery!

Die dood is so finaal,
maak die beste van jou en jou geliefdes se lewe!!!!
[Anoniem]

Oupas en oumas - onvergeetlike invloede in ons lewens

[Dankie, Elmari, wat hierdie kosbare stukkie aangestuur het - klik op die prent vir 'n duideliker beeld.]