met silwer drade in die haar,
en lyne wat die jare tel,
van elke storie wat ons vertel.
Maar kyk verby die brose vel,
daar's nog 'n vonk wat drome spel!
Die gees word nie deur jare perk,
'n positiewe hart bly sterk.
Die bene loop wel bietjie stadiger nou,
maar kyk hoe blou is nog die hemelruim se vou.
Elke nuwe dag is steeds 'n skat,
'n vars stuk pad op ons lewensmat.
Met gister se wysheid en vandag se vrede,
glimlag ons sag oor die verlede.
Want oudword is 'n voorreg, 'n ligte lied,
vir die hart wat kies wat die skoonheid bied.
So laat die grys hare maar blink in die son,
ons drink nog lank uit die lewensbron.
Die oë mag dalk swakker sien,
maar die siel sien die liefde wat ons verdien.
[KI-geïnspireerde gedig]