Petrus het ontdek dat om te sink
nie beteken dat jy al verdrink het nie. Hier volg twee redes vir die stelling.
Eerstens, om nie te slaag nie, maak nie van jou 'n mislukking nie, tou opgooi
wel. Misluk is deel van die leerproses.
Sir Edmund Hillary het vele mislukte pogings aangewend
voordat hy uiteindelik daarin geslaag het om Berg Everest uit te klim. Na een
mislukte poging het hy volgens oorlewering aan die voet van die berg sy vuis
uitdagend gebal en geskreeu, 'Ek sal jou uiteindelik oorwin! Jy kan nie groter
word nie, maar ek groei steeds!' Hy het uit elke mislukte poging geleer totdat
hy suksesvol was.
Winston Churchill se mening was: 'Ek het nog nooit met enigiets
misluk nie. Ek het eenvoudig nog 'n kans gekry om dit reg te kry.' Dit is 'n
oorwinnaarsgees!
Tweedens, die eintlike mislukkings was diegene wat in die
skuit agtergebly het. Hulle mislukking is nie raakgesien of gekritiseer nie.
Hoewel Petrus openlik gefaal het, het hy ook die euforie om op die water te
loop, ervaar. Slegs hy kon weet hoe dit voel om deur God se bemagtiging iets te
doen wat jy nooit op jou eie sou regkry nie. As jy een maal op die water geloop
het, is jy nooit weer dieselfde nie.
Petrus het die vreugde gesmaak om in 'n wanhoopsoomblik deur
Jesus gegryp te word. Petrus het geweet dat Jesus hom sou red, sou hy sink. Hy
het 'n oomblik gedeel, 'n verbintenis, 'n vertroue wat die ander nie beskore
was nie - hulle het in die skuit gebly! Sink is nie gelyk aan mislukking nie,
jou vrees toelaat om jou te kelder, is wel.
Bron: Radiokansel
