[Ansie Janse van Rensburg]
Gister lees ek van `n man wat so kwaad geword het vir sy bure, dat hy `n lewensgrote beeld van `n vuis met `n uitgestrekte middelvinger op sy grasperk staangemaak het. Die beeld spreek `n duisend woorde en nie een is baie vleiend nie! Deur die jare het ek `n paar keer verhuis en het met rare karakters `n straat gedeel. Die stukkie in die Bybel wat handel oor 70 maal 7 keer vergewe, het duidelik sonde met die bure in gedagte gehad. Daar is `n Engelse spreekwoord wat lui: ” Good fences make good neighbours." Vir party het jy meer nodig as hoë mure en senuwees van staal ...
Bure no.1 is albei doof soos mossies. Hulle honde blaf die hele nag en dag vir die maan, bome, gras en mekaar, terwyl mnr. en mev. rustig slaap. Probeer jy hulle skakel, lui die foon net. Nou bombardeer ek hulle posbus met advertensies vir gehoorapparate en kommunikeer in ongemagtigde vingertaal indien ek by hulle in die straat verbyry.
Bure no.2 was kandidate vir die
Jerry Springer Show. Elke Saterdagaand het ek `n groot bak springmielies gemaak, my sielkunde 101 handboek gegryp en op die stoep gaan wag. Darwin se moses! Ek begin twyfel of sommige takke van ons Homo Sapiens-spesie nie tog maar van ape afstam nie? Die hele straat ken elke detail van mnr. X en mev. Y se lewe. Teen die tyd dat mnr. X se ongehude dogter by hulle kom inwoon en swanger raak met mev. Y se Aura-terapeut en mnr. X vir mev. Y agter die deur vang, terwyl hy self daar staan met `n eks-eksotiese danseres van Nigel, trek hulle weg. Saterdae-aande was nooit meer dieselfde sonder mnr. X en mev. Y nie!
Dan kry jy die sportmalbure. Die ingang van hulle oprit lyk soos Loftus. Vlae en plakkate net waar jy kyk. Buurman het meer rugbytruie as die hele Bloubulspan saam en vroulief dra biltong en bier aan, terwyl die kommentator van die jaar homself posisioneer voor die groot skerm. Dan begin die sports: Die skeidsregter se brein word vergelyk met 'n Amoeba in `n oseaan, die spelers word gereduseer tot amateurs met voete van klei en kokosneutbreine en elkeen kry `n bynaam wat ek nie op hierdie blog mag noem nie. Buurman is darem `n ekspert wat 20 jaar gelede derdespan rugby op skool gespeel het!
Bure no.4 is herdoop tot die Boerebure. Vroegdag kraai hulle Judas-haan jou wakker: Maandag tot Sondag. Nie lank daarna nie, hoor jy die gebrul van buurman se mini-trekker cum grassnyer wat klokslag 6 uur elke Saterdagoggend aangeskakel word. Die grasperk is net 6×6 meter, maar buurman neem `n volle uur om dit te sny, want hy ry tog te lekker op en af op sy trekkertjie met `n koppie boeretroos in sy hande. Mamma leef nog in die metafisiese ruimte van hulle 10 hektaar plaas naby Potch en gil bevele op die tuinjong wat gedwee twee meter van haar af staan.
Laastens, maar met spesiale verwysing, is daar die partytjiebure. Vrydagaande begin die motors jou straat vol parkeer en die karakters wat uitklim herinner jou aan Poeksie en Worsie van
Orkney snork nie. Die musiek begin mak met `n paar Bles-ballades en bou stelselmatig genoeg desibels op om jou wynglas te laat kraak. Soos die rooiwyn en Valiums inskop, koester ek allerhande wraakplanne: betree die vyand se vesting en bestel 100 reuse pizzas vanaf hulle telefoon, gooi `n sigaretaansteker in elke motor se uitlaatpyp en wag vir Guy Fawkes-dag om aan te breek (moet dit liefs nie by die huis probeer nie) Teen ligdag wanneer die laaste note van
Going back West wegsterf, het ons 8 keer ge-De-la-ry-ry-ry en ek ken
Baby Tjoklits tot by die laaste komma en spoegspatsel. Tussen partytjiebure en boerebure, het ek darem `n uur kon slaap, dit is as die dowe bure se honde nie blaf vir die sportmal bure se vlae wat in die windjie wapper nie!
[Geleen by Solidariteit Blog - besoek hulle gerus
HIER]
Gaan lees ook
HIER van Langenhoven se Sonde met die bure. Beter nog, skaf gerus hierdie Afrikaanse juweel
HIER aan.
